Demografisch mei 68: begin ontvolking grote steden

BuG 388 – Bericht uit het Gewisse – 1 juni 2018
    BuG 388 on-line                           Printversie (10p)
 
Demografisch mei 68: begin ontvolking grote steden,
pas na 3 decennia kwam einde aan deze ontvolking
BuG 303 - Wat zoudt ge zonder migratie zijn                                   
BuG 292 - Migratie: het alsmaar durend geschenk uit de hemel         
BuG 309 - Vluchtelingen: komt Mozes naar de berg of omgekeerd    
BuG 378 - Vluchtelingen zijn amper 9,9% van de migratie                
Brochure CGKRB (nu Myria) - De Geschiedenis van onze migraties
 
Zoals mei 1968, ook het demografische mei 1968 de plaats geven die het historisch ontegensprekelijk heeft voor de samenleving, in de eerste plaats voor grote steden, metropool Antwerpen voorop.
 
Voor Mei 68, zie Inleiding Louis Vos van 16/05/2018 in Leuven waar we 2 aanvullingen op maakten: 1. Impact Mei 68 op de sociale actoren, met oa de vakbonden, Non-Profitsector en de Witte Woede voorop en 2. Mei 68 en de babyboom op pensioen zullen het komende decennia
 hun gewicht doen gelden. Samen met de migraties die voluit in de  actieve bevolking hun rol gaan spelen zullen zij de politiek meer  dan nu het geval is gaan determineren. Nationalisme, identitaire  discussie en nativisme worden dan iets uit een ver verleden.
 
Wie het nog over 'massa-immigratie' of over de 'multiculturele samenleving' heeft is niet meer van deze tijd of van deze wereld, gezien in Brussel bv meer dan 80% van de inwoners een migratie-achtergrond heeft, in Antwerpen, Luik, Genk en Vilvoorde meer dan de helft en in Gent en Mechelen meer dan een derde. In Brussel en andere 'migratiesteden' kent 'ons' allang 'ons'.
  
Zonder migratie was Antwerpen een spookstad van 351.000 inwoners, wie migratie blameert en niet naar waarde schat heeft niets van de bevolkingsevolutie na mei 1968 begrepen. Vanaf 1970 ontvolkten alle grote steden in België, een proces dat pas in 2000 is gestopt dank zij de door de overheid gewilde en voorziene volgmigratie. In de verdragen met  Marokko en Turkije van 1964 was expliciet opgenomen "dat het ging om migraties van hele families: mannen werden dus aangemoedigd hun vrouw en kinderen mee te brengen" Op die manier hoopte de Belgische regering het geboortecijfer en het natuurlijk saldo te doen stijgen. Deze clausule had vooral na drie decennia effect in de grotere steden  waar in 2000 de bevolkingsdaling werd omgezet in bevolkingsstijging.
 
Na 1970 zagen alle grote steden hun bevolking verminderen om pas in 2000 aan te knopen met een bevolkingsstijging. Dat is vooral gebeurd dank zij de gezinshereniging, dus de 2de en 3de generatie terug aan te groeien maar zoals Antwerpen. Steden waren aan het vergaan en het is dank vooral dank zij de migratie van Turkse n Marokkaanse inwoners dat de steden hun levenskracht herwonnen hebben en de welvaartsgroei voor de toekomst verzekerd. In Luik en Charleroi heeft de bevolkingsaangroei niet hernomen, is de immigratie minimaal gebleven en zoals in de vorige BuG aangetoond, met criminaliteit het hoogst van het land.
Zie ook interview Radio Centraal Antwerpen 26/5/2018 over de Crimi-BuG
   
Wat zou Antwerpen nu zijn zonder inwoners met migratieachtergrond?
 
Antwerpenaars met migratieachtergrond, vergeleken Vlaams gewest  % Inwoners zonder migratieachtergrond naar leeftijd in enkele steden
 
De oudste migratie situeert zich in Brussel, dan Genk, in Antwerpen is de immigratie 'recenter', dwz, niet verbonden aan economische noodzaak maar aan de ontvolking. Wie nu nog over 'ons' spreekt alsof het over de 'autochtonen' gaat richt zich tot de +50 jarigen, en wil terug naar een niet meer bestaand of hernieuwbaar verleden.
 
In Antwerpen vormen Vluchtelingen slecht 5,5% van de immigratie
 
De verwarring van migratie met asiel heeft tot doel om asiel en migratie in een bedreigend daglicht te stellen. Migratie doet samenlevingen overleven, ze zijn de zuurstof voor de welvaartstaat. Migratie is niet de zoektocht naar een beter leven, maar het antwoord van mensen uit ander streken op de vraag de leegstaande woningen te bewonen en zo voldoende instroom op de arbeidsmarkt te bewerkstelligen op korte en vooral ook langere termijn langs de 2de en 3de generaties. Zonder migratie geen opbouw en geen behoud van welvaart. Populisme is een verweerreactie van een samenleving die liever ten onder gaat dan welvaart en welzijn voor haar eigen bevolking te waarborgen juist door de opname van de migranten als vernieuwende, dynamisch en verjongende factor.
  
Deze evoluties staan los van asiel, dat een  mensenrecht is waaraan niet mag getornd. Asiel is trouwens maar een beperkt onderdeel van de immigratie en vormt 10% van alle inkomende migratie in België, Daarom alleen al is de 'asielverdwazing' zonder voorwerp, niet de
 'opengrenzenlobby' maar het bedrog van de burger is er zonder grenzen.
   
Het is vooral Antwerpen waar Vluchtelingen zich minder inschrijven. Kleinere steden en landelijke gemeenten zullen nu al en komende edecennia gebieden zijn van ontvolking en aantrek immigratie,
hetgeen minder het geval zal zijn voor de grotere steden die wel voortdurend te maken zullen hebben met, zoals in het verleden en negatief verhuissaldo, verhuis (van oude migratie) naar andere gemeenten, zoals naar de 2de rand rond Brussel en naar de Kempen.
 
Voor verder analyse, toelichting en grafieken, zie BuG 388 on-line.
 
Jan Hertogen, socioloog
0487 335 552